بازی الختور (الختر)

نحوة بازي اين گونه است كه دو جوان نيرومند و ماهر ميان تماشاگران، با يك پا ايستاده و در حيني كه انگشت پاي ديگر خود را در دست دارند برابر هم قرار مي گيرند و هر يك مي كوشد كه با يك دست حريف را به عقب براند. هر دو نفر كه روي يك پا ايستاده‌اند به همديگر حمله مي‌كنند (حريفان مجازند تنها با استفاده از دست به همديگر حمله كنند) هر كس بتواند حريف مقابلش را به گونه اي مغلوب كند كه هر دو پاي او به زمين برسد برنده بازي است وگرنه بازي ادامه مي يابد تا جايي كه يكي از دو حريف به زمين بيفتد گاهي اين ورزش تا دو ساعت‌ها ادامه پيدا مي كند به گونه اي كه هر دو رقيب سرسختانه مي جنگند و كسي به زمين نمي افتد در اينصورت هر دو نفر، برنده اعلام مي شوند و بازي مساوي به پايان مي رسد. در زبان لري به اين بازي الختور و در زبان فارسي الختر مي گويند.

لطفا نظرات خود را در خصوص مطالب برای ما ارسال (در قسمت نظر بدهید) و ما را در تکیمل این مطالب یاری رسانید.

نویسنده: مهدی افشون

دعوت به همکاری

از کلیه مردم بزرگوار راشک تقاضامندیم مطالب مفید، ضرب المثل ها، بازیهای محلی، اشعار محلی، تاریحچه، عکس و هر آنچه مربوط به روستای راشک است را برای ما ارسال نمایند تا به نام آنها در سایت قرار گیرد.

تصاویر دیدنی خود را از راشک و همچنین عکسهای قدیمی خود را به خصوص از پدربزرگ ها و مادربزرگ ها برای ما ارسال نمایید تا به اسم خود شما در سایت قرار گیرد.

همه خانواده ها و طوایف راشک می توانند شجره نامه خود را برای ما ارسال نمایند تا در سایت قرار گیرد.

نظرات و مطالب خود را به آدرس زیر ایمیل بفرمائید:

[e-mail]

 

راشک در ویکی پدیا

  در ویکی پدیا گشتی زدم این مطلب مربوط به راشک را دیدم .فکر کردم خالی از لطف نباشد آن را بیاورم:

راشک . (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان بیضا بخش اردکان شهرستان شیراز واقع در 75هزارگزی خاوری اردکان و هزارگزی راه فرعی بیضا به زرقان که جمعیت آن 1400 تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7). این روستا دارای باغ‌های انگور فراوانی است و در آن علاوه بر انگور، گندم و جو سایر غلات نیز کشت می شود. راشک به دو بخش راشک علیا (راشک خلیفه هارون) و راشک سفلا (راشک بلوط جهانه) تقسیم می شود. آب آن از چشمه تأمین میشود.از فامیل‌های مردم این مرز و بوم می توان به فامیل‌های شفیعی، احمدی، محمدی، کریمی، عزیزی و ... اشاره کرد. در حال حاضر نرخ مهاجرت جوانان این روستا به شهرهای اطراف بخصوص شهر شیراز بسیار زیاد است و اغلب جمعیت آن را افراد مسن تشکیل می دهند. به نظر می رسد که ضریب هوشی مردم این منطقه به دلیل موقعیت جغرافیایی و استفاده از مویز و دیگر عوامل محیطی نسبت به محیط اطراف بیشتر باشد به گونه ای که درصد بالایی از معلمان مناطق دور دستتر را نیز افراد این ده یه خود اختصاص داده اند.

تاریخچه راشک

روستای راشک یک روستای قدیمی است . نام این روستا در کتابهای تاریخ نویسان یونانی  آمده است . یونانی ها از این روستا به نام راشکا یاد کرده اند . در میان زمینهای کنار دره آب و در تپه های اطراف در طی سالین گذشته بارها سکه ها و اشیا بسیار قدیمی و کوزههای سفالی بسیار قدیمی زیادی از زیر خاک بیرون آمده است . قبل از انقلاب اسلامی آنقدر شکسته های سفالی در روستا موجود بود که رویگرها از شهر می آمدند و آنها را جمعآوری کرده و با خود به شهر می بردند . این که این آثار مربوط به کدام دوره های تاریخی است کسی چیزی نمی داند اما بر اساس نقل قول گذشتگان چند بار این روستا بر اثر زلزله ویران شده است .بر اساس سنگ قبرهایی که در بین دو دره آب پیدا شده اند ۴۰۰ سال قبل ساکنین این روستا از طایفه خلیفه هارون بوده اند . اما ساکنین فعلی که بنام خلیفه هارونی شناخته می شوند  بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ سال پیش از منطقه باوی به این منطقه آمده و ساکنین آن زمان را که از شولستانی ها بوده اند از این منطقه رانده و خود جایگزین آنها شده اند .

نمایی کلی از راشک

راشک در جنوب غربی سپیدان فارس قرار دارد . برای سفر به راشک از شیراز از محور شیراز سپیدان از روبروی پاسگاه دهالین از جاده اسفالته پس از طی ۳۵ کیلومتر به روستای راشک و طبیعت دل انگیز راشک خواهید رسید . از محور یاسوج و سپیدان به شیراز هم پس از رسیدن به پاسگاه دهالین از جاده اسفالته سمت راست روبروی پاسگاه پس از طی ۳۵ کیلومتر به روستای راشک و طبیعت دل انگیز راشک خواهید رسید .اگر از مسیر نوراباد ممسنی قصد سفر دارید از دوراهی نوراباد به سمت بوان حرکت کرده و پس از رسیدن به سه راهی روستای حمزه بیگی از مسیر ده گپ به روستای راشک خواهید رسید . در روستای راشک مرکز بهداشتی درمانی و پزشک و همچنین مرکز مخابراتی وجود دارد . مناطق سیاهرو و منطقه چاه خون و جنگلهای پرک و بهک و باغستانهای انگور منطقه زیبا و دیدنی هستند .

راشک نمایی از بهشت

 نمای راشک از سنگر آقا کیخواه در ارتفاعات بند جونو

عکاس: علیرضا افشون