آیین پل برون که می توان آن را به عمل بریدن گیسو در فارسی برگرداند.این حرکت آیینی از دیرینه ریشه در بین آداب سوگ و آیینها و اسطوره های کهن مردمان لر تبار را دارد.

ر فتار آیینی "پَل برون " یکی ازواکنش های اندوه سنگین ناشی ار مرگ عزیزان و به ویژه اینکه جوان و یا شخصیت مهمی باشد، در هنگام سوگواری بستگان زن یک یا دو گیسوی خودرا برید ه و به گوشه روسری خود می بندد.

پَل در زبان لری به گیسوان زیبا و بلند ،زنان و دختران گفته می شود که به شکل بافته شده یک گیس یا بیشتر در پشت سر آویزان است و گاهی تا پشت پاشنه پا آویزان می باشد. "پل یا گیسو در بین لر تباران حکم ناموس،آبرو،پاکدامنی،و هستی و همه دارایی را دارد و جنبه تقدیس دارد . از این رو دست زدن و نگاه کر دن مردان به گیسوان ،زنان و دختران لر نکوهیده است.وقتی دختری یا زنی کار بدی می کند که در شان یک بانوی لر نباشد ،از بد ترین القاب یعنی پلت بریده تنبیه می شود و نفرین پلته بورن نیز در این موارد نثار چنین زنانی می شود. در فرهنگ لر تبار آن در موارد زیادی که قتلی اتفاق افتاده و خطر قصاص ممکن است جان افراد یا فردی دیگری را در پی داشته باشد در این رویداد ها زنان مسن پل خود را از ،یر پوشش موها بیر ون آورده و جلوی بستگان مقتول آنها را به پل ها قسم می دهند که قاتل را ببخشند.و معمولا نتیجه موفقیت آمیز نتیجه میداد.

در بین قوم لر این مراسم یکی از زیباترین و غم انگیزترین آیین های سوگواری می باشد که زنان جوان از بستگان فرد فوت شده آن را اجرا میکنند. زنان وابسته مقدس ترین دارایی حقیقی خودرا غمگنانه اما با شک ه تقدیم رو ح فرد فوت شده می نمایند.

در آیین پل برون که از رسوم دیرینه ایرانیان باستان است زنان هنگام سوگواری گیسوی بریده شده را در هو ا می چرخاند و همزمان اشعار سوزناک می خواند و بقیه زنان همراه نیز با او هم سرایی می کنند.این آیین هنوز هم در بین لرتبارا ایر ان زمین در مراسم سوگواری اجرا می شود.

‌‌‎‌‎